Skąd biorą się kamienie w nerkach? Jednym z niezbędnych warunków do rozpoczęcia procesu odkładania złogów w układzie moczowym jest przesycenie moczu filtrowanego w nerkach jedną z substancji, która może budować kamienie. Dochodzi wówczas do formowania tak zwanego jądra krystalizacji. Dzieje się tak jednak jedynie wtedy, gdy zaburzona jest równowaga pomiędzy czynnikami Nawet gdy w nerkach występuje piasek, chory może o tym nie wiedzieć. Dopiero, gdy drogi moczowe zostaną zamknięte, a złogi wystarczająco duże, pojawia się silny ból nazywany kolką Kamienie nerkowe to powszechna, bolesna dolegliwość, która dotyka milionów ludzi na całym świecie. Te twarde, krystaliczne złogi w nerkach mogą powodować intensywny dyskomfort. W niektórych przypadkach mogą prowadzić do poważniejszych problemów zdrowotnych. Czym są kamienie nerkowe? Zmiany w nerkach w toczniu rumieniowatym układowym 145 wej. W badaniu immunopatologicznym bioptatu nerki stwierdza się złogi immunoglobuliny (Ig) G (mogą one Ceftriakson może tworzyć złogi w pęcherzyku żółciowym i w nerkach, co może być widoczne postaci obszarów zacienionych w badaniu ultrasonograficznym (patrz punkt 4.8). Zjawisko to może występować u pacjentów w każdym wieku, prawdopodobieństwo jest większe u niemowląt i małych Miedniczkę i kielichy nerkowe w badaniu USG ocenia się na przekroju poprzecznym nerki w tzw. wymiarze przednio-tylnym, w skrócie AP (od łacińskich słów: anterior-posterior). Szerokość tak ocenianej miedniczki u dziecka nie powinna przekraczać 10 mm. Kielichy nerkowe oceniane w projekcji AP powinny być szczelinowate. W około 90% przypadków wykrywany jest przed ukończeniem 7. roku życia dziecka. Bezpośrednią przyczyną guza Wilmsa są pozostałości nefrogenne , czyli resztki tkanki płodowej w nerkach . Przetrwanie pozostałości nefrogennych i rozwój guza Wilmsa jest zjawiskiem występującym u osób z mutacją genów WT1 oraz WT2. P02k. javascript:mctmp(0);Kamica nerkowa to obecność w układzie moczowym złogów, zbudowanych ze związków, które prawidłowo występują w moczu. Złogi te mogą przyjmować postać piasku lub kamieni, a ich powstanie jest konsekwencją zwiększenia stężenia niektórych substancji w moczu. Wtedy związki te przechodzą z formy rozpuszczalnej do nierozpuszczalnej, co sprzyja ich krystalizacji. Kliniczna manifestacją kamicy nerkowej jest kolka nerkowa - silne dolegliwości bólowe wynikające z przesuwania się złogów w drogach moczowych. Kamica nerkowa - przyczyny Czynniki, które sprzyjają rozwojowi kamicy nerkowej, a w następstwie kolki, są bardzo zróżnicowane. Jakie są przyczyny kolki nerkowej? Powstanie kamienia nerkowego rozpoczyna się od wytracania drobnych kryształów w moczu, na których w procesie dalszej krystalizacji powstają coraz większe złogi, aż do uformowania różnej wielkości kamienia. Czynnikami, na które pacjent nie ma wpływu, są predyspozycje genetyczne, wrodzone lub nabyte zaburzenia metaboliczne sprzyjające kumulacji w moczu szczawianów, wapnia czy kwasu moczowego oraz zaburzenia hormonalne (niedoczynność przytarczyc). Najważniejsze czynniki predysponujące do rozwoju kamicy to[I]: płeć – częściej chorują mężczyźni rodzinne występowanie kamicy nerkowej dieta obfitująca w białko, wapń, szczawiany i witaminę C wrodzone lub nabyte zaburzenia metaboliczne dotyczące gospodarki wapniowej, kwasem moczowym czy szczawianami częste zakażenia układu moczowego zaburzenie odpływu moczu (przerost prostaty, wady anatomiczne układu moczowego) zbyt niska podaż płynów nadużywanie alkoholu Jak powstają kamienie nerkowe? Kamienie nerkowe to stałe masy o wielkości od ziarenka piasku do perły (lub większej) - kamień nie musi wywoływać objawów. W zależności od składu kamienie mają kolor żółty lub brązowy i wyglądają na gładkie lub postrzępione. Zbudowane są z kryształów i wszechobecnej organicznej matrycy, która nie tylko pokrywa kryształy, ale jest również obecna wewnątrz kryształów i przestrzeni międzykrystalicznych[II]. W skład kamieni nerkowych wchodzić mogą następujące związki: związki wapnia związki fosforanowe kwas moczowy szczawiany cystyna Najczęściej występują kamienie wapniowe i szczawianowe, a najrzadziej - cystynowe. Czym jest kolka nerkowa? Kolka nerkowa to ból towarzyszący utknięciu i powolnemu przesuwaniu się kamieni nerkowych w drogach moczowych. Jest to najbardziej dotkliwy, często pierwszy objaw kamicy nerkowej. Przyczyną powstawania kamieni w układzie moczowym jest wytrącanie kryształów określonych związków chemicznych. Na bazie niewielkich kryształów dochodzi do rozwoju coraz większych kamieni, które mogą całkowicie zablokować odpływ moczu i prowadzić do wielu poważnych powikłań. Jak rozpoznać kolkę nerkową? Kolka nerkowa charakteryzuje się przede wszystkim bardzo silnym bólem, zlokalizowanym w odcinku lędźwiowym kręgosłupa. Najczęściej ból zlokalizowany jest jednostronnie i ma charakter skurczowy, czyli z naprzemiennymi okresami nasilenia i spadku natężenia bólu. Może mieć charakter wędrujący, wtedy jego lokalizacja odpowiada drodze przesuwającego się kamienia nerkowego: od boku, łukiem ku przodowi, w kierunku pachwiny. Jak długo trwa kolka nerkowa? Ból może trwać kilka – kilkanaście minut i ustąpić nagle wraz z wydaleniem kamienia z moczem na zewnątrz. Jednak kiedy kamień utknie na dłużej, objawy bólowe mogą trwać kilka dni i wymagają konsultacji z lekarzem. Inne objawy kolki nerkowej to krwiomocz, czyli oddawanie moczu podbarwionego krwią, dreszcze i gorączka, ogólne złe samopoczucie, zmniejszenie ilości oddawanego moczu oraz uczucie parcia na mocz. Napadowi kolki nerkowej towarzyszą nudności i wymioty. Dlaczego kamica nerkowa może utrudniać oddawanie moczu? Gdy kamień ma na tyle dużą średnicę, że zatyka drogi moczowe, wówczas przepływ moczu poniżej miejsca lokalizacji kamienia jest niemożliwy. Objawy są więc bardzo dotkliwe i często wymagają interwencji lekarza. Jak rozpoznać kamicę nerkową? Wystąpienie charakterystycznych dla kamicy objawów narzuca konieczność wykonania odpowiednich badań potwierdzających rozpoznanie. Przede wszystkim - pomocne są badania obrazowe, takie jak USG nerek i dróg moczowych, RTG jamy brzusznej, a także tomografia komputerowa. Ponadto wskazane jest wykonanie badań laboratoryjnych: badania ogólnego moczu poziomu mocznika i kreatyniny we krwi Mogą być wymagane bardziej specjalistyczne badania, np. oznaczanie poziomu wapnia, szczawianów, kwasu moczowego czy cytrynianów w dobowej zbiórce moczu. Gdy zostanie wydalony kamień nerkowy, zalecana jest analiza składu kamienia[III]. Kamica nerkowa - kiedy do szpitala? Gdy atak kolki nerkowej zdarza się po raz pierwszy, objawy są bardziej nasilone niż zwykle lub pojawia się krwiomocz i wysoka gorączka – niezbędna jest szybka konsultacja z lekarzem. Także kolka nerkowa u dziecka czy kobiety w ciąży nie powinna być leczona na własną rękę. Lekarz przy pomocy USG nerek oceni lokalizację oraz rozmiar kamienia i wdroży odpowiednie leczenie. Poza wspomnianymi zaleceniami dotyczącymi picia wody i zastosowania leków rozkurczowych, może być zastosowane np. leki chemicznie rozpuszczające kamienie czy rozbijanie złogów ultradźwiękami. Niekiedy konieczne jest chirurgiczne usuwanie kamieni. Jak leczyć kamicę nerkową? W przypadku niewielkiego kamienia jego usunięcie można wspomóc przyjmowaniem dużych ilości płynów oraz stosowania leków rozkurczowych. Ulgę może przynieść gorąca kąpiel czy ciepłe okłady z termoforem. W przesuwaniu się kamienia nerkowego może pomóc grawitacja i siła ciężkości - schodzenie po schodach czy skoki na skakance. Gdy kamień ma większe rozmiary, wymagany jest zabieg rozbicia kamienia ultradźwiękami czy chemicznego rozpuszczenia złogów. W przypadku problematycznego umiejscowienia kamienia i jego znacznych rozmiarów przeprowadzane jest chirurgiczne usuwanie kamienia. Metody usuwania kamieni nerkowych to: niszczenie kamieni falą wstrząsową nefrolitotrypsja przeskórna ureterorenoskopia. Kamica nerkowa - profilaktyka Kamienie nerkowe powstają na podłożu wytrącających się w moczu kryształów szczawianu wapnia, kwasu moczowego, cystyny czy fosforanów. Zatem kluczowe jest unikanie sytuacji sprzyjających wytrącaniu się kryształów w układzie moczowym. Są to dieta bogata w białko spożywanie dużych ilości szczawianów, zawartych w kakao, kawie, herbacie, rabarbarze, truskawkach, szczawiu i szpinaku picie mniej niż 1200 ml płynów dziennie nawracające zakażenia układu moczowego niektóre zaburzenia metaboliczne i hormonalne Na wyeliminowanie wymienionych czynników mogących generować kolkę nerkową powinny szczególną uwagę zwrócić osoby, które już przeszły atak kolki – ma ona tendencję do nawrotów. Ponadto większe ryzyko zachorowania dotyczy mężczyzn w wieku 20 – 50 lat i osób, w rodzinie których stwierdzono przypadki kamicy i kolki nerkowej. Powikłania kamicy nerkowej Kamicę nerkową należy bezwzględnie leczyć; po pierwsze ze względu na uciążliwość jej objawów, po drugie – aby zapobiec poważnym jej powikłaniom. Najważniejsze z nich to uszkodzenie nerek na drodze zablokowania odpływu moczu i uszkodzenia kłębuszków nerkowych. Konsekwencją może być ostra lub przewlekła niewydolność nerek, prowadząca niekiedy do konieczności dializ. Uszkodzeniu nerek może ponadto towarzyszyć rozwój nadciśnienia czy anemii. Ponadto kolka nerkowa może skutkować wodonerczem lub roponerczem, infekcjami układu moczowego oraz posocznicą. Największe ryzyko rozwoju powikłań kamicy nerkowej, w tym niewydolności nerek związane jest z występowaniem takich czynników ryzyka jak kamienie cystynowe lub struwitowe, obecność kamienia w nerce, anatomiczne nieprawidłowości w budowie nerek i dróg moczowych czy hiperoksaluria (zwiększone wydalanie szczawianów z moczem). Kamica nerkowa - dieta Kilka czynników żywieniowych może zwiększać ryzyko tworzenia się kamieni, w tym sód, białko, potas, wapń, magnez i inne składniki odżywcze. Te składniki można modyfikować w zależności od rodzaju różnych zagrożeń kamieniami. Pokarmy, które po metabolizowaniu w organizmie wytwarzają kwaśny popiół, mogą wpływać na obniżenie pH moczu, podczas gdy żywność o charakterze popiołu zasadowego może zwiększać pH moczu. Specyficzne diety są oparte na wynikach badania pH moczu, kwasu moczowego w moczu i rodzajach kamieni. Ogólna zalecenia dietetyczne w kamicy nerkowej są następujące[IV]: zwiększenie podaży przyjmowanych płynów do 2,5 - 3 litrów dziennie rezygnacja z picia mocnej kawy i herbaty unikanie spożycia alkoholu unikanie spożycia węglowodanów prostych W przypadku kamicy szczawianowo - wapniowej należy unikać spożycia szpinaku, szczawiu, buraków, rabarbaru, borówek, winogron, kakao, czekolady, kawy i herbaty. W kamicy fosforanowo - wapniowej należy ograniczyć spożycie wapnia, szczawianów i fosforanów, które znaleźć można w roślinach strączkowych, szpinaku, rabarbarze, kakao, burakach czy alkalicznych wodach mineralnych. Kamica moczanowa wymaga wyeliminowania z diety tych produktów, których spożyciu towarzyszy produkcja wysokich ilości kwasu moczowego. Mowa m. in. o rybach, mięsie czerwonym, szpinaku, grzybach, kalafiorze, brukselce czy kukurydzy. W kamicy cystynowej unikać należy spożycia białek pochodzenia zwierzęcego, a także zwiększyć ilość przyjmowanych płynów do nawet 5 - 6 litrów. Diagnosta laboratoryjny Justyna Mazur Bibliografia: [I] Kidney stones: Overview; Pubmed 2016 [II] Khan SR, Hackett RL, Role of organic matrix in urinary stone formation: an ultrastructural study of crystal matrix interface of calcium oxalate monohydrate stones., J Urol. 1993 Jul; 150(1):239-45. [III] Khan S. i in., Kidney stones; Nat Rev Dis Primers 2016, Feb, 25 [IV] Han H. i in., Nutritional management of kidney stones; Clin Nutr Res.,2015, Jul, 4(3) Bene Vobis® jest zastrzeżonym znakiem towarowym firmy Młyn Oliwski. UWAGA WAŻNE:Materiał ma wyłącznie charakter informacyjno-edukacyjny. Publikowane tutaj informacje nie mają charakteru reklamowego i w żadnym przypadku nie mogą zastępować porady lekarza lub farmaceuty. Materiał opisuje substancje i ich możliwe zastosowania na podstawie ogólnodostępnych publikacji, badań i materiałów znalezionych w internecie, książkach oraz prasie. Materiał nie jest prezentacją ani opisem suplementu diety ani żadnego innego produktu zawierającego w/w i jej zawartość nie może być wykorzystywana w celu stawiania diagnozy, konsultacji dotyczących postępowania w razie choroby, przepisywania, dawkowania lub stosowania produktów dostępnych za pośrednictwem sklepu Młyn Młyn Oliwski® nie prowadzi działalności leczniczej polegającej na udzielaniu świadczeń zdrowotnych w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy o działalności że:Suplementy diety nie mogą być stosowane jako substytut zróżnicowanej diety. Zaleca się zróżnicowany sposób żywienia i zdrowy tryb życia Nerki zalicza się do najważniejszych narządów znajdujących się w organizmie człowieka. Wszelkie zaburzenia w ich funkcjonowaniu negatywnie wpływają na stan zdrowia. W wyniku wielu chorób może dojść do niewydolności nerek, a z czasem również do nieodwracalnego upośledzenia ich funkcji. W leczeniu chorób nerek dużą rolę odgrywa właściwe odżywianie. Wszelkie błędy żywieniowe stanowią bowiem dodatkowe obciążenie dla tych narządów. Odpowiednia dieta w chorobach nerek wspomaga proces leczenia. Jak więć powinna wyglądać dieta na nerki? Zobacz film: "Morwa biała - idealna dla diabetyków i chorych na nerki" spis treści 1. Dieta na nerki 2. Dieta w kamicy nerkowej 3. Dieta w kamicy szczawianowej 4. Dieta w kamicy moczanowej 5. Dieta w kamicy fosforanowej 6. Dieta w kamicy cystynowej 7. Dieta przy niewydolności nerek 8. Dieta dla osób poddawanych dializie rozwiń 1. Dieta na nerki Najważniejsze jest ograniczenie lub nawet całkowite wyeliminowanie soli z diety. Niestety nie wystarczy tutaj schowanie solniczki. Sól ukrywa się w wędzonych mięsach, wędlinach, oliwkach, kwaszonej kapuście, wędzonych rybach oraz daniach mrożonych i puszkowanych. Ponadtonależy ograniczyć spożycie mięsa. Podwyższa ono stężenie wapnia, szczawianów oraz kwasu moczowego, co bardzo sprzyja powstawaniu kamieni nerkowych. Badania dowodzą, że ryzyko wystąpienia kamicy nerek wzrasta trzykrotnie u osób jedzących dużo mięsa. Białko zaś jest czynnikiem zakwaszającym płyny ustrojowe oraz mocz. Do powstawania kamicy nerkowej przyczyniają się też produkty bogate w szczawiany, których nadmiar zostaje zatrzymany w nerkach w postaci złogów. Trzeba więc zrezygnować z warzyw, takich jak: szpinak, rabarbar, buraki i botwina. Wspaniałym obrońcą w walce z kamieniami nerkowymi jest woda. Przy skłonnościach do złogów nerkowych trzeba pić do ośmiu szklanek dziennie. Rozcieńczanie moczu ułatwia wydalanie nadmiaru szczawianów i wapnia, co zapobiega łączeniu się i krystalizowaniu tych związków. Wodę powinno się pić samą lub z dodatkiem soku jabłkowego. Herbata, czekolada, słodkie napoje czy soki powodują dodatkowe zakwaszenie moczu, tworząc warunki do powstawania kamieni. O swoje nerki można zadbać wprowadzając do diety błonnik. Jego najlepszymi źródłami – dla osób skłonnych do odkładania się kamieni – są otręby ryżowe i kukurydziane. 2. Dieta w kamicy nerkowej Kamica nerkowa to schorzenie nerek polegające na wytrącaniu się w drogach moczowych złogów w postaci kamieni. Najczęściej kamienie tworzone są ze szczawianów wapnia (70-80%), ponadto mogą być zbudowane z fosforanu amonowo-magnezowego (10%), fosforanu wapnia (5-10%), kwasu moczowego (5-10%) lub cystyny (1-3%). Przy chorobach nerek istotne znaczenie odgrywa ilość przyjmowanych płynów, spożywanej soli kuchennej oraz białka. Planując dietę, należy wziąć pod uwagę masę ciała chorego, bilans wodny i stężenie elektrolitów we krwi. W każdej postaci kamicy nerkowej należy pić duże ilości wody – powyżej 3 litrów na dobę, aby zapobiec wytrącaniu się złogów kamieni oraz ułatwić wydalanie już występujących. Należy zmniejszyć spożywanie soli kuchennej oraz białka (głównie pochodzenia roślinnego, czyli fasoli, soi, soczewicy na rzecz mięsa i ryb). W przypadku kamicy wapniowej należy zmniejszyć spożycie produktów bogatych w wapń, a należą do nich np.: mleko, śmietana, twaróg i ser żółty. Ponadto trzeba ograniczyć spożycie ryb oraz czekolady. Dieta w kamicy moczanowej powinna być bogata w warzywa i owoce. Jednocześnie należy zrezygnować z takich produktów, jak wątróbka, cynaderki, baranina, wieprzowina, sardynki, śledzie, czekolada, kawa, kakao, orzechy i mocna herbata. Jako źródło białka podaje się mleko oraz jego przetwory. Przy kamicy szczawianowej konieczne jest wyeliminowanie z diety produktów zawierających kwas szczawiowy. Do produktów tych należą: szpinak, szczaw, czekolada, kakao, rabarbar i mocna herbata. Dodatkowo trzeba zmniejszyć spożycie wapnia. Kolejną chorobą nerek jest zespół nerczycowy. Przy tym schorzeniu pacjent musi spożywać większe ilości białka, którego 80% powinno być pochodzenia zwierzęcego. Dodatkowo, chory powinien ograniczyć spożycie soli kuchennej, a także tłuszczu, którego dzienna porcja nie powinna przekraczać 70 g. Taką dietę trzeba stosować przez wiele miesięcy. 3. Dieta w kamicy szczawianowej Produkty niewskazanymi w kamicy szczawianowej są: czekolada, kakao, szczaw, szpinak, rabarbar, botwina, cytryna, agrest, suszone śliwki, suszone figi, rzepa, nasiona roślin strączkowych, mocna herbata, kawa, ostre przyprawy (w tym pieprz). Produkty dozwolone w ograniczonych ilościach: cukier, mleko, jajka, ziemniaki, śliwki, truskawki, marchew, buraki, pomidory, zielony groszek, groch oraz inne rośliny strączkowe. Produkty zalecane: duże ilości płynów, mięso, zwłaszcza drobiowe, ryby, kapusta, ogórki, cebula, owoce (poza wymienionymi wyżej), masło, produkty zbożowe oraz zioła (ziele nawłoci, rdestu ptasiego i skrzypu). Pacjenci cierpiący na postać jelitową tej kamicy powinni zwiększyć ilość wapnia w pożywieniu, co spowoduje zmniejszenie wchłaniania szczawianów. 4. Dieta w kamicy moczanowej Aby zmniejszyć zawartość kwasu moczowego w moczu, należy ograniczać spożycie związków purynowych. Związki te występują w mięsie i jego wyrobach, należy więc zmniejszyć spożywanie tych produktów do 150 g na dobę. Produkty niewskazane: podroby (wątroba, nerki, mózg i serca), sardynki, czekolada, kakao, mocna herbata, kawa, wieprzowina, baranina, śledzie, kawior, orzechy. Produkty dozwolone w ograniczonych ilościach: ryby, mięso wołowe, cielęce lub drób, wywary mięsne i grzybowe, rośliny strączkowe (groch, fasola, soczewica i bób) oraz masło. Produkty zalecane: duża ilość płynów, w tym wody mineralnej, warzywa, owoce, mleko, chudy ser, ziemniaki, cukier oraz potrawy mączne. 5. Dieta w kamicy fosforanowej Produkty zabronione: sery, rośliny strączkowe i ich nasiona, alkaliczne wody mineralne. Produkty dozwolone w ograniczonych ilościach: ziemniaki, warzywa, owoce, mleko, jajka. Produkty zalecane: duże ilości płynów, mięso, ryby, sery, chleb, wszystkie rodzaje kasz, makarony, masło, zioła (ziele skrzypu, owocnia fasoli, korzeń wilżyny, kwiat wiązówki). W leczeniu kamicy fosforanowej najistotniejsze jest zakwaszenie moczu. Nie można jednak tego osiągnąć wyłącznie dzięki diecie, dlatego konieczne jest włączenie leków zakwaszających. 6. Dieta w kamicy cystynowej Produkty zabronione: szpinak, rabarbar, agrest, rodzynki, śliwki, goździki, borówki, winogrona, rośliny strączkowe, kakao oraz szczaw. Produkty dozwolone w ograniczonych ilościach: mleko i przetwory mleczne, fasola, pomidor, brukselka, pomarańcza, ananas, truskawka. Produkty zalecane: inne produkty roślinne. 7. Dieta przy niewydolności nerek W diecie na niewydolność nerek należy zwrócić uwagę na wiele czynników. Ilość spożywanych kalorii – chorzy z prawidłową masą ciała, powyżej 60 roku życia powinni dostarczać organizmowi 35 kcal/kg masy ciała na dobę, a chorzy poniżej 60 roku życia – od 30 do 35 kcal/kg masy ciała na dobę, czyli ok. 2000-2500 kcal/dobę. U chorych mało aktywnych wystarczające spożycie to 1800-2000 kcal/dobę. Białko – o jego ilości w diecie decyduje stężenie mocznika i kreatyniny w osoczu krwi oraz klirens kreatynowy (GFR). Ograniczenie białka zapobiega konieczności leczenia dializacyjnego. Minimalna zawartość białka, jaką musi zawierać dieta, to 20 g na dobę z dodatkiem aminokwasów egzogennych. Średnie ograniczenie białka wynosi 40-50 g na dobę, natomiast małe ograniczenie to 60-70 g na dobę. Białko powinno być pełnowartościowe, z produktów pochodzenia zwierzęcego: chude mięso, chude mleko, sery twarogowe, białko jaj, kefir, jogurt. Tłuszcze – ich spożycie przy niewydolności nerek nie wymaga ograniczenia, warto jednak wybierać te pochodzenia roślinnego, czyli na przykład oliwę z oliwek, olej sojowy, słonecznikowy, rzepakowy. Z kolei niewskazany są: smalec, łój, margaryny twarde, słonina, a także tłuste mięsa, jak baranina, wieprzowina, podroby, kaczka, gęś, tłuste ryby, sery żółte i topione, boczek, pasztety, parówki. Spożycie płynów – ilość przyjmowanych płynów powinna być uzależniona od takich czynników, jak obrzęki, nadciśnienie tętnicze i ilość wydalanego moczu. Należy przy tym uwzględnić płyny zawarte w zupach, sosach, warzywach i owocach. Sód – przy wyrównanej niewydolności nerek ograniczenie spożycia sodu nie jest konieczne. Dobrą regułą jest jednak niespożywanie więcej niż 1 łyżeczki soli dziennie. Fosfor – chorzy z niewydolnością nerek powinni ograniczyć spożycie produktów bogatych w fosfor, w tym podrobów, produktów zbożowych, serów dojrzewających podpuszczkowych i topionych, roślin strączkowych, ryb, żółtek jaj, grzybów, wędlin i mleka w proszku. Potas – przy wyrównanej niewydolności nerek zapotrzebowanie na potas jest większe niż zwykle, natomiast w okresie schyłkowej niewydolności powinno być ograniczone do 1500-2000 mg na dobę. Oznacza to konieczność wykluczenia z diety suchych nasion strączkowych, otrębów, kakao, czekolady, orzechów, suszonych owoców, bananów, awokado, pomidorów, ziemniaków, warzyw liściastych i grzybów. 8. Dieta dla osób poddawanych dializie Pacjenci poddawani dializom często są niedożywieni, dlatego też konieczne jest zwiększenie ilości dostarczanych kalorii do 35-40 kcal/kg masy ciała na dobę. Głównym źródłem węglowodanów w ich diecie powinny być produkty zbożowe, takie jak makarony, kasze, mąka skrobiowa, chleb skrobiowy niskobiałkowy. Konieczne może się okazać uzupełnienie białka za pomocą preparatów odżywczych, gdyż w trakcie dializ dochodzi do jego utraty. Z kolei zapotrzebowanie na tłuszcz wynosi 30-35% energii przy dializie pozaustrojowej i 35-40% energii przy dializie otrzewnowej. Jako źródło tłuszczów należy wybierać produkty pochodzenia roślinnego (oleje i oliwy) zamiast produktów zwierzęcych. Leczenie z zastosowaniem dializ wymaga ograniczenia spożycia potasu, fosforu i sodu. Z kolei uzupełniać należy spożycie witaminy A, C i D. Dieta na chore nerki ma ogromne znaczenie, gdyż spożywanie niektórych produktów, zwłaszcza tych bogatych w białko, potas, fosfor i sód, jest dla tego narządu dużym obciążeniem. Rezygnując z nich, odciążamy i tak źle pracujące nerki. polecamy Panie Doktorze jak leczyć i czym jak moja córka 3-letnia ma złogi wielkości 2mm w kielichu dolnym nerki prawej mój nefrolog twierdzi że same zostaną wydalone z moczem i czy powinna brac apodoxan pol tabletki jeśli tylko w ostatnim usg wyszlo ze mo mikcji mocz zalega 1,5ml moczu w pęcherzu proszę bardzo o wytumaczenie mi tego i jak dlugo moja córka musi przyjmować furargin jeśli pozostał jej reflus lewostronny 2stopnia bez zmian KOBIETA, 27 LAT ponad rok temu Badania moczu USG nerek Nefrologia Co to jest kolka nerkowa? Kolka nerkowa to intensywny ból, który jest objawem kamicy nerkowej. Obejrzyj film i dowiedz się więcej na temat ataku kamicy nerkowej. Zapoznaj się z wypowiedzią eksperta. Lek. Małgorzata Horbaczewska 82 poziom zaufania Witam serdecznie. Niestety nie jest to na tyle proste do wyjaśnienia aby robić to za pomocą porady internetowej. Rzeczywiście złogi mogą same ulec wydaleniu. Leki zaordynowane należy brać w dawkach zaleconych przez specjalistę, ponieważ oddziaływują one na naczynia krwionośne i samodzielne zwiększenie dawki może okazać się poważne w skutkach. 0 redakcja abczdrowie Odpowiedź udzielona automatycznie Nasi lekarze odpowiedzieli już na kilka podobnych pytań innych znajdziesz do nich odnośniki: Zastój moczu w nerce - czy może prowadzić do raka? – odpowiada Lek. Tomasz Stawski Dwa hyperechogeniczne ogniska w nerce u rocznego dziecka – odpowiada Lek. Małgorzata Horbaczewska Problem z wydaleniem moczu u 11-letniej córki – odpowiada Renata GrzechociĹska Drobne złogi na nerce – odpowiada Lek. Izabela Ławnicka Pęcherz moczowy opróżniony z moczu całkowicie, utrzymuje się poszerzenie miedniczki po stronie lewej – odpowiada Lek. Tomasz Budlewski Białko i limfocyty w moczu oraz leukocytoza – odpowiada Lek. Jacek Ławnicki Złogi w nerce a wynik badania moczu – odpowiada Lek. Aleksandra Witkowska Złogi w kielichu dolnym nerki – odpowiada Lek. Tomasz Stawski Kamica nerkowa a podwyższone erytrocyty w moczu – odpowiada Prof. dr hab. n. med. Jacek Zachwieja KZN a wynik badania ogólnego moczu – odpowiada Aleksander Ropielewski artykuły Zaburzenia mikcji - charakterystyka, najczęstsze zaburzenia, co to jest mikcja Zaburzenia mikcji mogą występować u pacjentów w ka Badanie urodynamiczne z pomiarem przepływu moczu - charakterystyka, wskazania, przebieg Badanie urodynamiczne z pomiarem przepływu moczu m Kamica moczowa - objawy, przyczyny, diagnoza i leczenie Kamica moczowa to najczęstsza choroba układu moczo Ból nerek nigdy nie powinien być lekceważony – do jego występowania mogą się przyczyniać bowiem różne choroby. Bardzo często ból ulokowany jest zupełnie gdzie indziej (np. w kręgosłupie), przez co nie kojarzymy go z nerkami. Na jakie choroby wskazuje ból nerek i jak go dokładnie rozpoznać? spis treści 1. Co to jest ból nerek? 2. Dlaczego nie można lekceważyć bólu nerek? 3. Objawy bólu nerek 4. Przyczyny bólu nerek Kolka nerkowa Ostre odmiedniczkowe i śródmiąższowe zapalenie nerek Torbiel nerkowa Rak nerki Wodonercze Nefropatia zaporowa 5. Ból nerek a rozpoznanie choroby 6. Leczenie bólu nerek rozwiń 1. Co to jest ból nerek? Ból nerek jest zwykle objawem specyficznym dla różnego rodzaju schorzeń tego narządu. Zwykle pojawia się on po jednej stronie a następnie promieniuje do kręgosłupa lub nóg. Czasem ból ma charakter uciskowy, kolkowy który dotyczy samej okolicy nerek. Zobacz film: "Co powoduje raka nerki?" 2. Dlaczego nie można lekceważyć bólu nerek? Nerki są naturalnym filtrem organizmu. Odpowiadają za oczyszczanie krwi z toksyn. Ich zadaniem jest też regulowanie gospodarki wodnej. To właśnie w nerkach powstają związki, które pomagają regulować ciśnienie krwi. Gdy ten narząd zaczyna szwankować, wpływa to na zdrowie całego organizmu. 3. Objawy bólu nerek Kłuje cię w boku. Nie jesteś pewien, czy to kręgosłup, czy mięśnie. To pewnie nerki – myślisz. Przyczyn takiego bólu może być jednak dużo. A jeśli dokuczają nerki – muszą być zdiagnozowane wyjątkowo szybko. Jakakolwiek zwłoka może zakończyć się groźnym dla zdrowia powikłaniem. Dlatego warto wiedzieć, jak ten narząd boli. Po czym prawidłowo rozpoznać ból? Ból nerek często bywa mylony z bólem kręgosłupa, ponieważ odczuwamy go w tym samym miejscu. Różnica jednak jest taka, że ból nerek pojawia się z prawej lub lewej strony i promieniuje do środka, natomiast ból kręgosłupa – pionowo, w stronę nóg lub karku. Ból nerek jest pulsujący, a kręgosłupa tępy, dający sygnał o rozwijającym się zwyrodnieniu. Bólu nerek towarzyszą często inne niepokojące objawy, takie jak: gorączka ból głowy dreszcze apatia nadmierna potliwość dreszcze nudności senność ból pod żebrami zapach amoniaku w ustach skąpomocz lub jego zanik zmieniona barwa moczu na ciemną lub krwistą obrzęk kończyn Jeśli którekolwiek z nich wystąpią razem z bólem nerek, należy udać się do lekarza pierwszego kontaktu, a następnie do specjalisty. Objawów nie można lekceważyć, ponieważ mogą rozwinąć się w naprawdę poważne stany chorobowe. 4. Przyczyny bólu nerek Ból może mieć zupełnie niegroźną przyczynę lub wskazywać na poważne schorzenie. Dolegliwości bólowe mogą być wynikiem przewiania nerek. Jeśli długo siedzimy w przeciągu, jesteśmy nieodpowiednio ubrani albo wychodzimy na balkon tuż po wzięciu prysznica, możemy narazić się na tzw. postrzał, który charakteryzuje się silnym, ale krótkotrwałym bólem. Trwa on około kilku dni. Na bóle w okolicy nerek skarżą się często kobiety przed miesiączką. Powodem nie są jednak same nerki, a hormony, które wpływają na więzadła i mięśnie. Wystarczy wtedy chwila ruchu i ból znika. Jeśli jednak takie dolegliwości pojawiają się regularnie, warto wykonać badanie ogólne moczu. Potwierdzi ono lub wykluczy ewentualne zmiany. Ból nerek może być jednak także objawem wielu chorób, takich jak: kolka nerkowa ostre odmiedniczkowe zapalenie nerek śródmiąższowe zapalenie nerek kłębuszkowe zapalenie nerek torbiel nerki nagromadzenie moczu w nerce nowotwór nerki Kolka nerkowa Kolka nerkowa tworzy się na skutek gromadzenia się, moczanowych czy szczawianowych. Napady kolki nerkowej związane są z kamicą nerkową, chorobą charakteryzującą się obecnością złogów, czyli kamieni nerkowych najczęściej fosforanowych, w drogach moczowych. Powstają one na skutek gromadzenia się kryształków moczowych, które się sklejają i tworzą konglomeraty. Mniejsze zostają wydalone z moczem podczas gdy większe zostają we wnętrzu nerek powodując ich uszkodzenie. Ból nerki przy kamicy nerkowej związany jest z przemieszczaniem się złogu z nerki do moczowodu, który jest niedrożny, obkurczony i blokuje swobodny przepływ moczu. Towarzyszące schorzeniu bóle wymagają stosowana leków rozkurczowych. Przy kolce nerkowej, oprócz bólu nerek, mogą wystąpić też nudności, wymioty, uczucie silnego parcia na pęcherz, krwiomocz, spadek ciśnienia. Ostre odmiedniczkowe i śródmiąższowe zapalenie nerek Ostre odmiedniczkowe zapalenie nerek zazwyczaj powodują bakterie należące do flory jelitowej. Należy do jednej z najciężej przebiegających i może doprowadzić do schyłkowej niewydolności nerek. Leczenie obejmuje antybiotykoterapię. Zaleca się też przyjmowanie dużej ilości płynów. Jeśli mamy do czynienia ze śródmiąższowym zapaleniem nerek, ból nerek pojawia się w dole pleców. Schorzenie to oprócz bólu nerek charakteryzuje się tez skąpomoczem i krwiomoczem, nadciśnieniem, bólem stawów, obrzękami, plamisto-grudkową wysypką. Często ten rodzaj zapalenia nerek wywołują leki – najczęściej niesteroidowe leki przeciwzapalne i antybiotyki. Przyczyną bólu nerek mogą być też zakażenia. Śródmiąższowe zapalenie nerek często przez długi czas nie daje objawów a prowadzi do nieodwracalnego uszkodzenia nerek. Jest ono powodowane głównie przez stosowanie niesteroidowych leków przeciwzapalnych (zawierających kwas acetylosalicylowy), antybiotyków, preparatów stosowanych podczas leczenia trądziku czy leków moczopędnych. Czasem jest skutkiem infekcji ogólnoustrojowych np. wirusowych. Torbiel nerkowa Torbiel to przestrzeń znajdująca się w okolicach nerki. Wypełniona jest płynem. Gdy torbiel osiągnie więcej niż 5 cm średnicy, może powodować ból, zaburzenia jelitowe i uczucie pełności w brzuchu. Te dolegliwości bólowe związane są z uciskiem na okoliczne nerwy. Małe torbiele zazwyczaj nie dają żadnych objawów i wymagają jedynie regularnej kontroli. W przypadku tych większych wykonuje się zabieg operacyjny w celu ich usunięcia. Rak nerki Guz zwykle nie daje objawów w postaci bólu, a symptomy, które się pojawiają, zwykle są bagatelizowane. Gdy pojawia się ból, zwykle guz jest już w bardzo zaawansowanej postaci. Ma miejsce również wodonercze, czyli gromadzenie się moczu w nerkach, a także naciekanie nowotworu na inne organy. Nowotworom często towarzyszy utrata masy ciała, nadciśnienie i krwiomocz. W początkowych stadiach zmiana nowotworowa jest wykrywana podczas specjalistycznych badań diagnostycznych w późniejszych etapach natomiast guzy ze względu na ich rozmiary są wyczuwalne. Wodonercze W przebiegu wodonercza występuje utrudniony odpływ moczu z nerki na skutek zatkania moczowodu przez kamień ale też rozwijający się nowotwór. Ten stan zwykle rozwija się przez dłuższy czas nie dając objawów. Kiedy objawy bólowe się pojawiają to zmiany są już dosyć duże a ból dotyka szczególnie części lędźwiowej kręgosłupa. Nefropatia zaporowa Nefropatia zaporowa to dolegliwość powstająca w wyniku niedrożności dróg moczowych. Do niedrożności przyczynia się kamica nerkowa, rak okrężnicy, przerośnięta prostata, tętniak aorty, nowotwór szyjki macicy, tętniak tętnicy biodrowej lub nowotwory jajnika. W wyniku utrudnionego przepływu moczu w drogach moczowych rośnie ciśnienie. Miedniczki nerkowe, moczowód i kielichy zostają poszerzone. Wskutek gromadzonego się moczu nerki ulegają rozdęciu. 5. Ból nerek a rozpoznanie choroby Diagnozowanie bólu nerek nie jest takie łatwe - trzeba wykonać szereg podstawowych badań (mocznik, morfologia, jonogram, kreatynina, badanie ogólne moczu, poziom glukozy na czczo, USG układu moczowego, pomiar ciśnienia tętniczego, badanie dna oka, poziom wapnia). Oprócz wyżej wymienionych specjalista może zlecić też wykonanie badań rozszerzonych, które ujawnią złogi, guzy, kamienie, torbiele i wyjaśnią, skąd bierze się ból nerek. Do takich specjalistycznych analiz należą: USG, scyntygrafia, urografia. 6. Leczenie bólu nerek Leczenie bólu nerek wymaga najpierw przeprowadzenia odpowiedniej diagnostyki w celu określenia jego przyczyny. W zależności od rodzaju schorzenia podejmowane są różne schematy postępowania dobrane odpowiednio do jego typu. Niemniej jednak leczenie tego typu bólu nie może być prowadzone w domu ponieważ poprzez niewiedzę można doprowadzić do pogłębienia dolegliwości pierwotnych. W leczeniu bólu nerek zazwyczaj stosuje się leki przeciwbólowe i przeciwzapalne. Pomagają one w złagodzeniu stanu zapalnego i zmniejszeniu obrzęku moczowodu. Dodatkowo zalecane są leki rozkurczowe takie jak ketoprofen lub hioscyna. Jeśli powodem bólu nerek są kamienie nerkowe, może zajść konieczność zabiegu operacyjnego. Kamienie o średnicy do 10 mm zazwyczaj wydalane są same, jednak te większe muszą być usuwane chirurgicznie. Najczęściej wykonywane zabiegi operacyjne to litotrypsja pozaustrojowa, endoskopia lub klasyczne metody operacyjne. Nie czekaj na wizytę u lekarza. Skorzystaj z konsultacji u specjalistów z całej Polski już dziś na abcZdrowie Znajdź lekarza. polecamy

złogi w nerkach u niemowlaka